Leven na een ingrijpende gebeurtenis: de draad weer oppakken
Hiervoor hoef je niet op een wachtlijst
Na een ingrijpende gebeurtenis komt er een fase waar bijna niemand het over heeft: de eerste opvang is voorbij, iedereen gaat ervan uit dat het klaar is, en jij moet uitvinden hoe je leven er nu uitziet. Dat is geen behandeling maar herordenen, en daar helpt een coach of counselor goed bij. Heb je last van herbelevingen, nachtmerries of vermijding die je dagelijks leven beheersen, dan gaat het om traumaklachten. Daar bestaat behandeling voor die goed werkt, en die hoort bij je huisarts, niet bij coaching.
duurt ± 5 minuten · anoniem · vrijblijvend
“Iedereen doet weer normaal en ik weet niet meer wie ik ben”
Het leven na een ingrijpende gebeurtenis begint pas als de drukte voorbij is. Toen het gebeurde was er van alles geregeld. Mensen kwamen langs, er was aandacht, misschien professionele opvang. En op enig moment stopte dat, want zo werkt het, en toen begon het deel dat niemand ziet.
Je gaat weer werken. Je doet de dingen. En ondertussen merk je dat wat vroeger belangrijk voelde dat niet meer is, dat gesprekken over niets je irriteren, en dat je geen antwoord hebt op de simpelste vraag die er is: wat wil ik nu.
Leven na een ingrijpende gebeurtenis: wat er in deze fase gebeurt
Een ingrijpende gebeurtenis doet twee dingen. Het eerste is de klap zelf, met alles wat daarbij hoort. Het tweede is wat er daarna wegvalt: het vanzelfsprekende idee dat je leven ongeveer zo zou verlopen als je dacht.
Dat tweede krijgt zelden aandacht, terwijl het vaak langer duurt. Er is geen protocol voor het opnieuw inrichten van je leven, en je omgeving gaat er na een paar maanden van uit dat het klaar is. Zij hebben het ook meegemaakt, van een afstand, en zijn verder gegaan.
Wat veel mensen daarbij verrast, is dat er iets tegenstrijdigs gebeurt. Er is verdriet en verlies, en tegelijk een nieuwe helderheid over wat er wel toe doet. Dat is geen mooipraterij en het is ook geen reden om het gebeurde goed te noemen; het is een van de betrouwbaarste dingen die mensen na dit soort periodes melden.
Waar de grens ligt, en waarom dat hier zwaar telt
Deze pagina gaat over de fase ná de eerste verwerking. Er is een andere situatie, en die hoort ergens anders.
Als je lichaam blijft reageren alsof het nog gebeurt, is er sprake van traumaklachten. Herbelevingen, nachtmerries, schrikachtigheid, en het vermijden van alles wat eraan doet denken. Daar bestaat behandeling voor die aantoonbaar goed werkt, en die hoort in de zorg. Ga daarvoor naar je huisarts.
Wij matchen niet op traumabehandeling, en we willen niet dat iemand maanden bij een coach zit terwijl er een behandeling bestaat die had geholpen. Twijfel je aan welke kant je zit, leg de vraag dan bij je huisarts neer; dat kost je één gesprek.
Wat helpt bij het herordenen
Neem eerst de tijd om vast te stellen wat er precies veranderd is. Niet alleen de feiten, ook wat het met je verhouding tot werk, mensen en plannen heeft gedaan. Veel mensen slaan die stap over en proberen meteen door, waarna ze een halfjaar later alsnog vastlopen.
Wees terughoudend met grote besluiten in de eerste periode. De behoefte om alles om te gooien is begrijpelijk en meestal een slechte raadgever in de maanden direct erna. Zet ze op een lijst en kom er over drie maanden op terug.
Zoek daarnaast mensen die het aankunnen. Niet iedereen kan luisteren naar wat er echt is gebeurd, en dat is geen kwestie van slechte wil. Eén of twee mensen die het verdragen, is genoeg.
Waar begeleiding aan bijdraagt
Wat een coach of counselor hier doet is meedenken over de nieuwe inrichting: welk werk nog past, welke relaties je wilt onderhouden, wat je met de vrijgekomen ruimte wilt. Dat is concreet werk, geen zoektocht naar diepere betekenis, al komt de vraag naar wat er echt toe doet vanzelf langs.
Voor veel mensen zit de waarde in het feit dat er iemand is die het hele verhaal kent en er niet van schrikt, en die daarna gewoon de vraag stelt hoe je verder wilt.
Gaat het bij jou vooral om het verlies zelf, kijk dan bij verlies van je toekomstbeeld of bij rouw. Zoek je vooral richting, dan past wat wil ik nou echt. De andere vragen staan bij zingeving en richting.
Laatst bijgewerkt op
Wanneer past een coach, en wanneer je huisarts?
Dit is een hulpvraag die tegen de zorg aan ligt. We leggen hem alleen voor aan coaches en therapeuten met aantoonbare specialisatie, en verwijzen door zodra het zwaarder blijkt dan begeleiding aankan.
Een coach past als …
- de eerste klap is verwerkt en de vraag hoe nu verder blijft staan
- je merkt dat je omgeving denkt dat het klaar is terwijl jij nog zoekt
- je opnieuw wilt bepalen wat belangrijk is, in werk of in je leven
- je op een wachtlijst staat en de tussentijd niet stil wilt zitten, in overleg met je huisarts
Ga eerst naar je huisarts als …
- je herbelevingen of nachtmerries hebt, of steeds terug bent op dat moment
- je situaties, plekken of mensen vermijdt die eraan herinneren
- je schrikachtig, prikkelbaar of afgesloten bent en dat aanhoudt
- je gedachten hebt over dood of jezelf pijn doen; bel dan 113 of ga naar je huisarts
Denk je aan zelfdoding of doe je jezelf pijn? Bel 113 of gratis 0800-0113, of chat via 113.nl, dag en nacht bereikbaar. Bij direct gevaar: 112.
Welke coach past hierbij?
Bij leven na een ingrijpende gebeurtenis gaat het meestal om een lifecoach, spiritueel coach, wandelcoach. Je hoeft dat zelf niet uit te zoeken: op basis van je verhaal leggen wij je vraag voor aan de coaches die erbij passen. Elke coach op Výma is geverifieerd op KvK-inschrijving, kwalificaties en beroepsregisters, en kiest maximaal drie thema's: specialisten dus, geen alleskunners.
- lifecoach
- spiritueel coach
- wandelcoach
Veelgestelde vragen
Wanneer is het trauma en wanneer verwerking?
Let op herbelevingen, nachtmerries, schrikachtigheid en vermijding. Als je lichaam blijft reageren alsof het nog gebeurt, of als je je leven inricht om er niet aan herinnerd te worden, dan gaat het om traumaklachten. Daar bestaat behandeling voor die aantoonbaar goed werkt, via je huisarts. Coaching is daar niet het juiste antwoord voor, en dat zeggen we liever te vroeg dan te laat.
Het is al een jaar geleden. Is het niet te laat om er iets mee te doen?
Nee. Veel mensen komen juist maanden of jaren later, als de drukte weg is en de vraag opkomt wat dit met hun leven heeft gedaan. Dat is geen achterstand; dat is vaak het eerste moment waarop er ruimte voor is.
Wat doet een coach bij het leven na een ingrijpende gebeurtenis?
Meedenken over hoe je verder wilt, nu de omstandigheden anders zijn. Wat er is veranderd in wat je belangrijk vindt, welke keuzes daarbij horen, en hoe je dat uitlegt aan de mensen om je heen. Geen behandeling van wat er gebeurd is.
Blijft mijn verhaal anoniem?
Ja. Coaches zien je verhaal en je voorkeuren, nooit je naam of e-mailadres. Pas als jij op een reactie ingaat, bepaal jij wat je deelt. Verwijderen kan altijd, met één klik.